Monday, May 23, 2011

കവിത : ഇറച്ചി

                                                                                    പെയ്ന്റിംഗ് :സാല്‍വഡോര്‍ ദാലി

ഓരോ കവിതയിലും 
ചിതയില്‍ പൊട്ടുന്ന അസ്ഥികള്‍ പോലെ
എന്റെ വാക്കുകള്‍ കലഹിക്കും
ചാരമാവുന്നതിനു മുമ്പ് 
തീയോടും
കുഴിച്ചു മൂടുന്നതിനു മുമ്പ് 
കുഴിവെട്ടുകാരനോടും.

എന്റെ ചോരയും മാംസവും 
ഞാന്‍ ദാനം തന്നതാണ്.
പച്ച്ചക്കെടുത്തു
തീന്മേശയില്‍ വിളമ്പാം
ദൈവനാമത്തില്‍ വീതം വെച്ചു കഴിക്കാം
ചെമ്പ് കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ നഖങ്ങളാല്‍
മാറും മുഖവും മാന്തിപ്പൊളിക്കാം *
പക്ഷെ, 
കഴുമരത്തിലും
നിങ്ങളുടെ ചൂണ്ടുവിരല്‍ മാത്രമേ 
എനിക്ക് നേരെ ഉയര്‍ത്താനാവൂ
മൂന്നു വിരലുകള്‍ അപ്പോഴും 
നിങ്ങളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് തന്നെ 
പൊള്ളുന്ന ചോദ്യങ്ങള്‍ എറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കും.
*പരദൂഷണം പറയുന്നവരെ കുറിച്ചു വി.ഖുറാനിലെ ഉപമ.  
(2010)

No comments:

Post a Comment